خجسته باد نام خداوند، نیکوترین آفریدگاران

که تو را آفرید.

از تو در شگفت هم نمی توانم بود

که دیدن بزرگی ات را ، چشم کوچک من بسنده نیست .

مور، چه می داند که بر دیواره ی اهرام می گذرد ،یا بر خشتی خام

تو ،آن بلند ترین هرمی که فرعون تخیل می تواند ساخت

و من ،آن کوچک ترین مور، که بلندای تو را در چشم نمی تواند داشت .

پیش از تو ،هیچ اقیانوس را نمی شناختم که عمود بر زمین بایستد ....

پیش از تو ،هیچ خدایی را ندیده بودم که پای افزاری وصله دار به پا کند ،

و مشکی کهنه بر دوش کشد و بردگان را برادر باشد .

آه ای خدای نیمه شب های کوفه ی تنگ

ای روشن خدا در شب های پیوسته ی تاریخ

ای روح لیله القدر ، حتی اذا مطلع الفجر

چگونه شمشیری زهر آگین

پیشانی بلند تو – این کتاب خداوند را – از هم میگشاید

چگونه می توان به شمشیری دریایی را شکافت ؟

هنگام که به همراه آفتاب به خانه ی یتیمکان بیوه زنی تابیدی

و صولت حیدری را دست مایه ی شادی کودکانه شان کردی

و بر آن شانه که پیامبر پای ننهاد ،کودکان را نشاندی

و از آن دهان که هرای شیر می خروشید ،کلمات کودکانه تراوید

آیا تاریخ ، به تحیر ، بر در سرای ، خشک و لرزان نمانده بود ؟

کدام وام دار ترید ؟

دین به تو ،یا تو بدان؟

هیچ دینی نیست که وام دار تو نیست .

دری که به باغ بینش ما گشوده ای هزار بار خیبری تر است

مرحبا به بازوان اندیشه و کردار تو

تو را در کدام نقطه باید به  پایان برد ؟

الله اکبر

آیا خدا نیز در تو به شگفتی در نمی نگرد ؟

فتبارک الله ، تبارک الله

تبارک الله احسن الخالقین

خجسته باد نام خداوند که نیکوترین آفریدگاران است

و نام تو که نیکو ترین آفریدگانی .

عیدتون مبارک